Dziennik zmian

Przejrzeliśmy propozycje skrótów przesłane przez Was za pomocą funkcji opinii w aplikacji i dodaliśmy domyślne klawisze dla najczęściej zgłaszanych działań.

• Martwe nuty i nuty ghost: X włącza lub wyłącza martwą nutę, a Shift + X — nutę ghost, zarówno na zwykłej pięciolinii, jak i w tabulaturze.
• Ćwierćtony: Alt + = i Alt + - dodają krzyżyk lub bemol ćwierćtonowy. Dodaj Shift, aby uzyskać podwyższenie lub obniżenie o trzy ćwierćtony.
• Zaznaczanie taktów: Alt + A zaznacza bieżący takt, a Alt + Shift + A zaznacza go we wszystkich partiach. Ctrl + Shift + → / ← (Cmd na Macu) rozszerza zaznaczenie o jeden takt naraz.
• Metrum: T otwiera okno metrum, które można wypełnić w całości z klawiatury. Na przykład, aby ustawić 6/8: naciśnij T, wpisz 6, naciśnij /, wpisz 8, a następnie naciśnij Enter.
• Zapis nut podczas gry na klawiaturze MIDI: Shift + M włącza i wyłącza wprowadzanie nut przez MIDI.
• Podwójna kropka: Alt + .
• Wstawianie taktu po bieżącym: Alt + Enter

Te działania nie mają domyślnego klawisza, ale można go teraz przypisać w ustawieniach skrótów: dodanie łuku przetrzymującego do ostatnio dodanej nuty, podwyższenie lub obniżenie jej o oktawę albo zamiana na jej odpowiednik enharmoniczny; zaznaczenie bieżącego taktu; otwarcie okna eksportu; dodanie własnego znaku próby; usunięcie oznaczenia palcowania; usunięcie pauzy lub ukrycie jej głosu; zablokowanie lub odblokowanie edycji; wyciszenie bieżącej partii.

Oznacz koniec sekcji lub części utworu w środku partytury.

Gdy górna nuta trylu wykracza poza tonację określoną znakami przykluczowymi, wybierz krzyżyk, bemol, kasownik, podwójny krzyżyk lub podwójny bemol z menu rozwijanego trylu w panelu ozdobników. Znak jest uwzględniany podczas odtwarzania, w zapisie nutowym i przy eksporcie do MusicXML, a tryl bez własnego znaku uwzględnia teraz wcześniejsze znaki chromatyczne w takcie.

Dodawaj je z palety dynamiki, panelu bocznego lub szybkiego wyszukiwania. Każde ma własny symbol i jest uwzględniane podczas odtwarzania.

Rozpocznij tyle importów, ile potrzebujesz. Importy, których nie można od razu przetworzyć, czekają teraz na swoją kolej zamiast być odrzucane. Kolejka jest obsługiwana sprawiedliwie dla wszystkich klientów, więc jedna duża partia nie opóźnia pracy pozostałych. Programiści: sprawdźcie, ile zadań OMR można uruchomić jednocześnie.

Te elementy są teraz rozpoznawane dokładniej podczas importowania plików PDF i zdjęć. Na przykład tekst zwrotki 2 nie przesuwa się już o takt za wcześnie, określenia tempa będące jednocześnie śpiewanymi sylabami pozostają tekstem, a liczby tabulatury umieszczone jedna nad drugą nie są już odczytywane jako oznaczenia metrum.

Import plików PDF i zdjęć zachowuje więcej zawartości strony. Na przykład dwa układy wydrukowane blisko siebie nie są już łączone, pliki PDF z partyturą i głosami nie tracą już stron z nowym materiałem muzycznym, a wiązania między pięcioliniami w arpeggiach fortepianowych pozostają na właściwej pięciolinii.

Skanowanie odczytuje teraz strój podany w nazwie głosu, uwzględniając znak ♭, skróty oraz nazwy z oznaczeniem stroju na początku, takie jak „C Trumpet” czy „A Clarinet”. Oznaczenie strojenia, jak w nazwie „Skrzypce in D”, nie jest już interpretowane jako transpozycja.

Zeskanowane partytury są teraz wierniej odwzorowywane. Na przykład kwartety smyczkowe i inne zespoły otrzymują teraz klamrę, drukowane oznaczenie „♩ = 136 ca.” zachowuje swoje tempo, partiom „Shaker”, „Keys” i „Kit” przypisywany jest właściwy instrument, a znaki prób w ramkach nie są już odczytywane jako akordy.

Właśnie go czytasz. Wszystko, co do Ciebie trafia — od nowych funkcji po drobniejsze poprawki — jest tutaj wymienione w Twoim języku, z odnośnikiem do centrum pomocy, jeśli dana strona istnieje. Znajdziesz go w sekcji Aktualizacje produktu w menu witryny: flat.io/dziennik-zmian, flat.io/edu/dziennik-zmian i opuscan.com/omr/dziennik-zmian.

Artykulacje, ozdobniki i dynamika pokazują swój skrót obok tytułu, gdy są otwarte. Przy pierwszym użyciu jednej z tych kategorii pojawia się podpowiedź wyjaśniająca, że naciśnięcie cyfry po skrócie wybiera element z danej kategorii.

Od czasu wprowadzenia trybu pętli dodanie punktu synchronizacji przy wstrzymanym odtwarzaniu umieszczało go w miejscu rozpoczęcia odtwarzania, a nie tam, gdzie je wstrzymano. Teraz znów trafia w miejsce wstrzymania, tak jak wcześniej.

Gdy zadanie ogranicza liczbę odsłuchań dostępnych dla ucznia, przycisk odtwarzania działa teraz jako odtwarzanie/pauza zamiast odtwarzanie/zatrzymanie: pauzowanie i wznawianie jest bezpłatne, a osobny przycisk Stop celowo kończy odsłuch, zamiast robić to przez przypadek.

Każdy plik MusicXML tworzony przez Flat ma teraz format MusicXML 4.0, niezależnie od wersji pliku, z której został zaimportowany.

• Znaczniki swingu są eksportowane. MusicXML 4.0 pozwala zapisać odtwarzanie swingowe, więc partytura ze swingiem zachowuje teraz znacznik swingu (lub jawny znacznik straight) po przeniesieniu do innych aplikacji. Flat już wcześniej odczytywał go podczas importu; teraz także go zapisuje.
• Eksport tabulatury jest poprawny. W strojach strun brakowało wymaganego atrybutu, przez co każdy eksport tabulatury nie przechodził ścisłej walidacji. Teraz przechodzi ją poprawnie.
• Każdy eksport jest sprawdzany względem DTD MusicXML 4.0, w tym skompresowane pliki .mxl, a błędy walidacji są zgłaszane zamiast skutkować po cichu wysłaniem nieprawidłowego pliku.

Aplikacje, które odczytują tylko MusicXML 3.1, otwierają pliki 4.0 tak jak wcześniej; jedyną nowością jest dla nich znacznik swingu.

Oznaczenia takie jak "Sop.", "Hn." czy "Violin II" są teraz przypisywane do właściwego instrumentu, a instrumenty zatwierdzone przed importem są zawsze stosowane.

Duże partytury nie są już dzielone ani łączone w niewłaściwe systemy, a pauzy wielotaktowe zachowują właściwą liczbę taktów.

Strona z mniejszymi lub większymi pięcioliniami nie jest już wyświetlana w jednym stałym rozmiarze domyślnym.

Sylaby trafiają do właściwych nut, a stopki, oznaczenia dynamiki i numery zwrotek nie są już śpiewane. Tytuły i nazwiska kompozytorów są pobierane z właściwego tekstu, a informacje o twórcach są rozpoznawane w większej liczbie języków.

Niektóre pliki PDF zapisują japoński tekst w kodowaniu, które wcześniej powodowało wyświetlanie nieczytelnych znaków. Teksty utworów i tytuły z tych plików są teraz odczytywane poprawnie, a podczas importu z wybranymi kilkoma językami uwzględniane są teraz wszystkie.

Łuki przetrzymujące łączą teraz nuty także w innych programach do zapisu nutowego, a pauza obejmująca 22 takty jest eksportowana jako 22 takty zamiast jednego, dzięki czemu numery taktów zgadzają się z oryginałem.

Mniej oznaczeń jest pomijanych lub błędnie odczytywanych: symbole akordów zapisane czcionkami Sibeliusa są lepiej rozpoznawane, a "rit." nie ustawia już tempa.

Fotografowanie monitora lub tabletu dodaje na stronie drobną siatkę pikseli, która wcześniej zasłaniała pięciolinie. Import teraz potrafi ją pominąć.

Klucze i cyfrowanie basu pojawiają się tylko na tych pięcioliniach, których dotyczą, takty przedtaktowe są numerowane jak w druku, pauzy wielotaktowe i linie trylu są eksportowane jako prawidłowy MusicXML, a krzyżujące się między pięcioliniami głosy fortepianowe pozostają na właściwej pięciolinii.

Oznaczenie przycięte u góry strony, zapisane w środku zdania lub przyklejone do litery próbnej jest teraz odczytywane. Względne określenia, takie jak rit. lub accel., nie wyznaczają już samodzielnie tempa.

• Opcje tworzenia kart pracy nie pokazują już przypadkowego tła.
• Karta Score & Assessment i stopka Extra Tools nie nakładają się już na treść po ponownym otwarciu opublikowanego zadania.
• Na stronach klas zachowany jest odstęp pod ostatnim wierszem lub kartą.
• Eksport listy osób działa, gdy nie jest ustawiony żaden filtr.

Gdy uruchomienie z Twojej platformy edukacyjnej nie może zostać ukończone, trafisz teraz na stronę z informacją, co poszło nie tak i co należy sprawdzić, zamiast widzieć ogólny błąd.

• Chorągiewki nie nachodzą już na siebie, gdy dwa głosy przypadają na tę samą część taktu.
• Pierwsza volta jest wyrównana do kreski taktowej.
• Okno strojenia ma właściwy kolor tła.
• W partyturach na flet prosty nazwy partii są renderowane poprawnie, a najniższe dźwięki można zaznaczać.

Równania metronomiczne i określenia tempa, takie jak „poco allegro”, pozostają teraz na swoim miejscu.

Oznaczenia kompozytora i autora tekstu po polsku i hiszpańsku, zawinięte do dwóch wierszy, podzielone między pola tekstowe lub zapisane krojem muzycznym, są teraz rozpoznawane.

Jeśli zamkniesz ekran przeglądu lub utracisz kartę, import nie będzie już czekał bez końca: po dobie będzie kontynuowany z wykrytym tytułem i instrumentami, a partytura trafi do Twojej biblioteki.

• Gdy przy uruchamianiu LTI nie ma dostępnej licencji, komunikat informuje teraz właśnie o tym, zamiast błędnie twierdzić, że Twój plan nie obejmuje LTI (obejmuje je każdy plan).
• Gdy dołączasz do szkoły, do której już należysz, albo konfigurujesz połączenie z LMS, wyświetla się właściwy komunikat zamiast kodu błędu.

Na liście wyświetlały się Twoje imię i nazwisko oraz awatar zamiast właściciela partytury.

Teraz pasują także częściowe japońskie wyrazy, a wyniki nie zmieniają się już nieoczekiwanie podczas pisania.

Łączniki tekstu pod nutami są wyświetlane w notacji patyczkowej Kodálya, szyjki nut nie nachodzą już na systemy tabulaturowe, stykające się linie dodane są od siebie odsunięte, a narzędzie powtórzenia jednogłosowego jest wyłączone w pierwszym takcie.

W widokach tylko do odczytu kliknięcie główki nuty na innej pięciolinii zaznacza tę nutę zamiast najbliższej nuty na bieżącej pięciolinii. Wyszarzony zastępczy kasownik w pustym oznaczeniu tonacji oraz znaczniki podziału systemu i podziału strony, które mają sens tylko podczas edycji, nie są już wyświetlane.

Partytury udostępnione do podglądu zawsze wyświetlały partie transponujące w zapisie nutowym. Na górnym pasku podglądu znajduje się teraz ten sam przełącznik stroju koncertowego co w edytorze.

Powtórka dwutaktowa wyglądała poprawnie i była poprawnie odtwarzana podczas wprowadzania, ale przy następnym otwarciu partytury wracała w nieprawidłowej postaci.

Wpisz synonim lub popularną nazwę alternatywną, a Quick Search znajdzie teraz odpowiednie narzędzie, dzięki czemu mniej wyszukiwań kończy się brakiem wyników. Tryb tekstu można też otworzyć z palety.

W głosie zawierającym pauzę kliknięcie nuty lub jej wprowadzenie mogło odtwarzać kolejny dźwięk albo nie odtwarzać niczego.

Na gitarze basowej i niektórych innych instrumentach strunowych szarpanych martwe nuty na najniższej strunie nie odtwarzały żadnego dźwięku. Teraz używają najbliższej próbki.

W niektórych partyturach z partią perkusyjną kilka nut nadal odzywało się co kilka sekund po wstrzymaniu lub kliknięciu w partyturę, nakładając się na normalne odtwarzanie.

Importy MusicXML, MIDI i PDF przypisują teraz wersję wysokiej jakości każdego instrumentu, jeśli konto ma do niej dostęp, zamiast standardowych brzmień.

Niektóre programy do notacji eksportują indywidualne odchylenia stroju dla nut (o kilka centów wyżej lub niżej) bezpośrednio w wysokości dźwięku. Flat wcześniej odrzucał cały plik; teraz zaokrągla takie nuty do najbliższego zapisanego znaku chromatycznego i importuje partyturę.

W niektórych partyturach fortepianowych drugi głos dziedziczył pięciolinię po poprzednim, przez co nuty prawej ręki były zapisywane na pięciolinii basowej.

Gęste systemy kontynuowane z poprzedniego wiersza nie gubią już nut, głos łączący systemy triolowe i zwykłe nie zamienia się już w połowie na ukośniki rytmiczne, a łuki i artykulacje umieszczone przy dwudźwięku pozostają na akordzie.

Rozpoznawanie tekstu obsługuje teraz języki: wietnamski, tajski, arabski, perski, urdu, hindi, marathi, nepalski, bengalski, tamilski, telugu i kannada, a także 24 kolejne języki zapisywane alfabetem łacińskim, takie jak czeski, węgierski, chorwacki i litewski. Zachowywane są też wyrazy z akcentami i znakami diakrytycznymi, zamiast odrzucania ich jako nieczytelnych, a osadzony w pliku PDF tekst hebrajski nie jest już pomijany.

Samo „Horn” jest teraz rozpoznawane jako waltornia zamiast rożka angielskiego, „Alto” i „Tenor” w partii bandowej jako saksofony, basy w brass bandzie jako tuba, a błędnie odczytany klucz perkusyjny w partii o określonej wysokości dźwięku jest korygowany. Linia wokalna wchodząca po fortepianowym wstępie jest rozpoznawana jako głos, a nie drugi fortepian. W chińskich partyturach etykiety 詞 i 曲 przypisują nazwy odpowiednio autorowi tekstu i kompozytorowi, a dwujęzyczne teksty zachowują wszystkie zwrotki. Zmiana instrumentu partii perkusyjnej na etapie sprawdzania zachowuje zestaw perkusyjny.

Gdy sfotografujesz otwartą książkę, import odczyta lewą i prawą stronę po kolei, zamiast jako jedną szeroką stronę.

Zagnieżdżone i numerowane listy w instrukcjach zadania zachowują swoje poziomy po zapisaniu. Karta Kolekcje w Bibliotece zasobów nie opróżnia się już po filtrowaniu według typu zadania. Opcje „Dodaj do kolekcji” i „Przenieś do kolekcji” znów działają na stronie Przykłady, a japoński tytuł można zatwierdzić klawiszem Enter bez przedwczesnego zapisania karty pracy.

Podczas tworzenia pytania z odpowiedzią tekstową możesz teraz dołączyć do niego partyturę. Uczniowie widzą partyturę obok pytania podczas udzielania odpowiedzi.

Nowy przycisk Present Groups na karcie Group's Work otwiera widok pełnoekranowy wszystkich grup i ich bieżących partytur, przygotowany do wyświetlania na projektorze. Grupy, które jeszcze nie zaczęły, są wyświetlane jako puste kafelki.

Wiersze Min i Max w arkuszach ćwiczeń dotyczących wysokości dźwięku, interwałów, akordów i palcowania zawsze pokazywały podgląd w kluczu wiolinowym, niezależnie od wybranego klucza, przez co zakresy w kluczu basowym trzeba było zgadywać. Teraz, gdy wybrany jest jeden klucz, selektor pokazuje właśnie ten klucz; w arkuszach palcowania uwzględnia instrument.

Dodanie trzech lub większej liczby nut albo przednutek pod klamrą 8va mogło spowodować wyświetlanie ostatnich nut o oktawę za wysoko, mimo że odtwarzanie pozostawało poprawne.

Zmiana partii gitary na instrument bez tabulatury powodowała wcześniej ciche usunięcie bendów, slide’ów i innych oznaczeń występujących tylko w tabulaturze. Teraz przed zmianą pojawia się potwierdzenie z informacją o tym, co zostanie utracone.

Przeprojektowane menu przedtaktu zastępuje stare we wszystkich kontach. Na telefonach przycisk przedtaktu nie jest już wyszarzony, a gdy nie można wstawić przedtaktu, wyświetlany jest powód, tak jak na komputerze.

Takty pod nawiasem „1.” lub „2.” były wcześniej odtwarzane przy każdym przebiegu, chyba że nawias znajdował się na samym końcu powtórki. Teraz są odtwarzane tylko przy przebiegu, do którego należą, niezależnie od tego, gdzie się znajdują, a to samo dotyczy skoków D.C. i D.S.

Rozpoznawane są symbole akordów zapisane nazwami solmizacyjnymi, rozszerzenia ułożone piętrowo nad akordem ("sus4" pod "A7(6)") są ponownie do niego dołączane, a krzyżyki i bemole zapisane krojem nutowym w cyfrowym pliku PDF są odczytywane zamiast pomijane. Symbole akordów wykryte przez rozpoznawanie tekstu są importowane jako zapis akordowy, a nie odrzucane.

Numery stron i katalogowe nie przesuwają już numeracji taktów, wiersze „Words and Music by” oraz samo „by” nie trafiają już do pola kompozytora ani podtytułu, wyrównane do lewej nagłówki części są przypisywane do tytułu części, ujęte w ramkę numery prób pozostają zachowane, a tekst ekspresyjny nad lub pod pięciolinią jest importowany jako oznaczenie wykonawcze zamiast jako opis autorstwa.

Przywróciliśmy pierwsze zwrotki i sylaby drugiej zwrotki znajdujące się blisko sąsiedniego systemu, linia tekstu nie rozprasza się już między oba systemy wielkiej pięciolinii, a stopki z informacją o prawach autorskich, końcowe informacje o autorach, określenia tempa, didaskalia i przypadkowe glify czcionki muzycznej nie trafiają już do tekstu pieśni.

Nazwy partii drukowane na marginesie lub w nagłówku są teraz częściej przypisywane do właściwego instrumentu w partyturach organowych, chóralnych, perkusyjnych i dętych; uwzględniane są też skróty, liczba mnoga i liczebniki porządkowe ("1. i 2. rogi w F"), a także nazwy po japońsku i w innych językach. Oznaczenia dynamiki, oznaczenia metronomu i sylaby tekstu obok pięciolinii nie są już błędnie rozpoznawane jako nazwa partii. Instrumenty transponujące są eksportowane wraz ze swoją transpozycją, dzięki czemu brzmią w stroju koncertowym.

Przedtakt jest przenoszony do wszystkich głosów zamiast być tworzony z pojedynczego skróconego taktu, drukowane liczby pauz wielotaktowych są odczytywane jako takie, takty przepełnione o jedną wartość rytmiczną są korygowane na podstawie kolejnego najlepszego dopasowania modelu, a nuty bez określonej wartości rytmicznej dziedziczą bieżącą zamiast znikać. Nieparzyste łuki wartościowe i tremola ani główki nut, których edytor nie mógł wczytać, nie powodują już niepowodzenia całego importu.

Nowe grupy uczniów są nazywane „Grupa 1”, „Grupa 2” zamiast „Grupa bez nazwy 1”; panel zadania na iPadzie i telefonach zamyka się przyciskiem X, który uczniowie łatwo znajdą; pole odpowiedzi tekstowej wyświetla tekst zastępczy „Wpisz tutaj swoją odpowiedź”; lista zadań TEKS jest sortowana od A do Z i nie ma już filtra typu; w lewym panelu nawigacyjnym widnieje Zadania zamiast Moje zadania; pasek wyszukiwania w bibliotece nie jest już ucinany po wybraniu partytur; a pozycja Aktualizacje produktu w menu profilu otwiera blog Flat for Education.

Podczas publikowania zadania Shared Writing nowy tryb współpracy pozwala wybrać między podzieleniem klasy na grupy, z których każda pracuje na własnej partyturze, a umieszczeniem wszystkich uczniów na jednej współdzielonej partyturze do wspólnego komponowania i aranżowania w czasie rzeczywistym. Grupy pozostają ustawieniem domyślnym. Zobacz zadania Shared Writing.

Opublikowane zadanie grupowe otwiera się w widoku Praca grupy, a indywidualne w widoku Praca ucznia; wersje robocze nadal otwierają się w Szczegółach.

Przesłane nagrania do zadań wykonawczych zawierające tylko dźwięk są dostępne do odsłuchu od razu po przesłaniu, zarówno dla ucznia, jak i nauczyciela.